Laat je niet misleiden door de titel van deze blog of door die van deze eerste post. Ondanks deze Engelstalige titels betreft het hier een Nederlandstalige blog. Over het intellectuele eigendomsrecht vanuit een Nederlands dan wel Europees perspectief. Geschreven door een Nederlandse juriste met een passie voor dit rechtsgebied en een passie voor mode. Een juriste die staat te springen om met haar loopbaan in de advocatuur te starten.
Maar zoals we onderhand allemaal weten, verkeert Nederland in crisis. Een crisis die tot een jaar geleden nog een ver-van-mijn-bed-show was. Een jaar later, gevuld met sollicitatiebrieven, eerste en tweede gesprekken, assessments en afwijzingen, kan ik zonder twijfel stellen dat de crisis inmiddels bij mij in bed ligt. Alle goede studieresultaten, stages bij gerenommeerde advocatenkantoren en - al zeg ik het zelf - uitstekende referenties ten spijt; dat ene aanbod laat nog steeds op zich wachten.
"Ik dank u voor uw interesse in ons kantoor, maar op dit moment hebben wij geen vacatures."
"Ik moet je helaas mededelen dat we hebben besloten je geen aanbod te doen."
"Landine, ik heb helaas slecht nieuws voor je."
"Er is een andere kandidaat naar wie onze voorkeur uitgaat."
"We vinden dat je ontzettend goed bij ons kantoor past, maar inhoudelijk kwam je niet goed genoeg uit de verf."
"Inhoudelijk gezien was je erg sterk, maar we hadden graag meer van je persoonlijkheid willen zien."
En mijn persoonlijke favoriet: "We zagen je passie voor het IE-recht niet."
Voor het bemachtigen van een functie als advocaat-stagiaire ben ik dus blijkbaar overgeleverd aan het subjectieve oordeel van anderen. En dat is niet erg, dat is nu eenmaal inherent aan solliciteren. En ik ben er heilig van overtuigd dat met voldoende wilskracht en doorzettingsvermogen dat aanbod zal komen. Maar in de tussentijd wil ik niet afwachten. Ik wil het kunnen uitoefenen van mijn passie niet afhankelijk maken van de meningen van anderen.
Voor wie het is bedoeld? Voor potentiële werkgevers, IE-professionals, modemensen die geïnteresseerd zijn in de IE-kant van de mode, de in meer algemene zin in IE geïnteresseerden en... voor mezelf. Zodat ik niet hoef te wachten met doen wat ik leuk vind, omdat ons land in crisis verkeert.
Dan rest mij nog de volgende vraag: waar begin ik? Zoals de titel van dit bericht al suggereert, ga ik verder waar ik gebleven was. Op 28 augustus 2012 heb ik mijn afstudeerscriptie getiteld "Merkenrecht in de mode: de rode zolen-oorlog" afgerond. Op dat moment speelde de vraag of de rode zolen van modemerk Christian Louboutin als geldig merk konden dienen (met andere woorden: konden de rode zolen als onderscheidingsteken voor de schoenen van Louboutin dienen of waren zij puur decoratief?). De US District Court of New York had een jaar eerder geoordeeld dat de rode zolen waarschijnlijk geen merkenrechtelijke bescherming verdienden. In mijn scriptie heb ik vurig het tegenovergestelde betoogd: de rode zolen van Louboutin zijn een geldig merk!
Op 5 september 2012, exact 8 dagen nadat ik mijn scriptie had ingeleverd, oordeelde de US Court of appeals dat het rode zolen-merk een geldig merk is voor zover de rode zolen contrasteren met de bovenkant van de schoenen (concurrenten mogen dus geheel rode schoenen op de markt brengen!). In Nederland begon het rode zolen-balletje te rollen in april van dit jaar. Christian Louboutin had een kort geding aangespannen tegen schoenenketen Van Haren, omdat deze laatste zwarte en blauwe schoenen met rode zolen op de markt had gebracht. Ook de Nederlandse kort geding-rechter was van mening dat het rode zolen-merk een geldig merk is. Op 17 juli 2013 is dit oordeel bevestigd in de bodemprocedure.
Eind goed al goed? Van Haren is inmiddels in hoger beroep gegaan tegen de uitspraak van de rechter, dus dit verhaal zal geheid nog een staartje krijgen. Wat mij opviel, was het feit dat de rechter oordeelde dat het rode zolen-merk aspecten van zowel een kleur- als een vormmerk heeft. Een goede ingang voor de wezenlijke waarde-leer dus. De wezenlijke waarde wat? De wezenlijke waarde-leer! Als het rode zolen-merk als een (gedeeltelijk) vormmerk wordt beschouwd, is deze leer van toepassing en deze zou weleens de ondergang van het merk kunnen betekenen. In mijn volgende post zal ik hier dieper op in gaan. Wat is het verschil tussen kleur- en vormmerken? Wat houdt de wezenlijke waarde-leer in. Waarom is deze leer nadelig voor het rode zolen-merk en is deze leer überhaupt van toepassing?
Wordt vervolgd...
